Bitter or bittersweet …

Bitter or bittersweet?

Difficult to say

It hurts and at the same time

I wouldn’t wanna miss this

 

Bitter and bittersweet

This feeling going so deep

Taking me inside out

But I wouldn’t wanna miss this

 

Bitter and bittersweet

This longing… this loving

Pulling me deep inside

I really wouldn’t wanna miss this

 

Bitter and bittersweet

making my heart grow

bigger an far beyond the limits of my body

Who would wanna miss this?

 

Bitter and bittersweet

This feeling … unsayable

My heart hurting … but so alive …

I wouldn’t wanna miss this

 

Bitter and bittersweet

Is the learning to know my own heart

Limitless … and travelling over vast distances …

Endlessly in search … endlessly reaching out … endlessly finding … endlessly loving …

I really wouldn’t wanna miss this !!

 

For through bitter and bittersweet

Do I learn all tastes of life

Do I learn all tastes of love

I really wouldn’t wanna miss this !!

 

(kp)

Never lost …

Words whispered but unheard
Or words unspeakably filled with love
Will never be lost

For words unheard by the ears
Will lay down silently and in tenderness
Upon the heart …

(kp)

An old tree …

An old tree came to me last night

I wasn’t asleep yet, but nearly

He asked me to touch him

So I reached out and touched him with my hand

 

Suddenly I was a child again

And I felt safe with the tree

It felt like he was my parents, my grandparents

And all my ancestors at the same time.

 

“Do you want to know a secret?”, he asked

So I listened very carefully

“Everybody loves you!”, he said

“Even if they don’t know it themselves”

 

“They’re just too busy with other things

And so they have forgotten how to look into their hearts

But deep inside, they do love you!”

And instantly I knew the old tree was right.

 

I wondered how I could have forgotten such a truth

For in that moment I completely knew it was true

Maybe I too had forgotten

How to look into my heart …

 

I guess that old tree

Was just the Wise inside of me

Helping me to rediscover

How to look into my own heart again.

 

(kp)

Can Anyone Tell Me …

Is een beetje aan het opruimen en vond dit schrijfsel van enkele maanden geleden … moet ergens in oktober geweest zijn, schap ik, op een late avond in bed … jammer dat ik er niet onmiddellijk de datum bij gezet heb … maar het gevoel kan ik nog levendig voelen

 

Can anyone tell me

Why people are afraid

To show me their vulnerability

When it is that vulnerability that makes them strong to me

 

When I hear their voice shake

As they speak

I can feel them enter me

At a level I didn’t even know existed

 

They enter me

In the deepest of myself

Where there is only love to respond

At that level beyond my own fear

 

In that encounter

Beyond all fear

Mine or theirs

Our meeting is true

 

Only there do people really meet

And touch each other

Healing the deepest wounds

Just by letting each other be

 

Without any fear … or maybe from within it

Right from the heart

Right from the core of our being

Why is this so frightening?

 

(kp)

Only those who know with their heart …

Only for those who know with their heart
For having truly lived it
Will those words trying to refer to the unsayable
Have true meaning …

Until the moment we truly felt it, lived it
Those words may touch our heart
But they appeal only to a deep longing from our heart,
Or a remembering from a deep and somehow forgotten knowing

For our heart has a deep rememberance
Of who we are and of what we are
And it resonates as we read those words
But it lacks the real experience …

True knowing askes for more than the awakening of the deep lost memory
It needs a rediscovering as if it were lived for the very first time
A genuine experience of what the words refer to
Only then do we truly know the meaning.

But even these words are only words …
From a memory?
Even these words will appeal …
Let us be silent now … and live!!

(kp)

I know how it feels …

Yesterday my car was driving

Just by itself

For I was flying …

Do you know how it feels to fly?

 

Yesterday I looked into the sun

Right as it was rising

And it filled me up

Do you know how it feels to be the sun?

 

Yesterday I was flying

And I was the sun

The car was driving all by itself

And everything just went on …

 

Yesterday, everything happened by itself

Just because I allowed myself to love

Just because I allowed myself to be who I am …

Do you know how it feels to be love???

 

I had a taste of nectar in my mouth

And in my whole body

It was running through my veins …

Do You Know How It Feels … ???

 

Today yesterday is a memory …

Doubt has found its way through again

I see you, my friend 🙂

And I smile …

 

For I know how it feels

Both being love and being doubt

Both are part of me …

I know how it feels …

(kp)

Tot aan de rand …

Tot aan de rand komen ze

Net niet tevoorschijn

Beelden …

Woorden …

 

Het is als een woord op het tipje van je tong hebben

En dat het toch niet komt …

 

Het is verwarrend en vermoeiend

Want ik wil het wel weten

Maar ze spelen verstoppertje

Die beelden

 

Ik moet het loslaten, maar tegelijkerijd

Houden ze mij in een soort van onduidelijke staat

Ben ik nu wakker of in slaap?

Zo ergens tussenin, maar wel heel alert!

 

Het zijn vreemde dagen …

Waar dag en nacht zich vermengen

Tot vreemde wakkere dromen

Die zich net niet laten kennen …

 

Oh, frustratie …

Oh, verlangen en nieuwsgierigheid …

 

Maar ik weet het …

Jullie komen wel …

 

(kp)

 

06/01/2013

Grote vellen papier …

Grote vellen papier

Vol met vreemde tekens

Staren mij aan …

 

Ze dagen mij uit hen te begrijpen

Ze dagen mij uit hen te tekenen

Hen neer te schrijven

Ze dagen mij uit hen te beleven

En te proeven

 

Ze smaken naar oud en naar nieuw

Ze smaken naar eeuwigheid …

 

Grote vellen papier

Als geleefde levens

Rijk en droef

Vol en driftig

Verlangend om gedeeld te worden

Alsof het reeds geleefd zijn

Niet voldoende is …

 

Grote vellen papier staren mij aan

En vragen mij hen te herbeleven

Ze willen me iets vertellen

Iets ouds en iets nieuws

Iets eeuwigs …

 

Grote vellen papier

Worden opnieuw gevuld …

Met tekens vrij en ongetemd

Dwingend vragen ze mij

Om hen neer te schrijven

 

Kijkend naar de lege vellen

Komen de woorden

Vanuit een ver en ongekende wereld

 

Grote lege vellen papier

Dagen mij uit …

Ze brengen mij naar een ongekende ruimte

Van beleving oud en nieuw …

 

Woorden en beelden komen door elkaar

Vanuit ongekende herinneringen

Paarden en Ruiters

Bedden en Geliefden

Bomen en Struiken

Moeders en Kinderen …

 

Grote Witte vellen papier

Brengen mij in een staat

Buiten mezelf

Naar levens onzeker

Of ik ze heb geleefd

Levens oud of nieuw

Wie kan het zeggen?

 

Grote vellen papier

Van blauw en oranje

Jullie tarten mijn verbeelding

Want dit is niet nieuw

Oud en krachtig zijn jullie

Als diepe magie

 

Jullie komen van een wereld ongekend

Waar verhalen en levens geboren worden

Uit Aller herinneringen

Van levens en wezens ongekend

Zomaar, omdat het kan …

Zomaar, omdat het MOET

Vanuit een tijd zowel oud als nieuw

Vanuit de eeuwigheid …

 

(kp)

 

05/01/2013 (laat  ’s avonds)