Tranen om een boom …

Er was eens een boom

Een stevige trotse hoge boom

In de tuin van de buren

Hij was mijn vriend

 

Die boom stond er al van toen ik hier kwam wonen

Is nog niet heel lang geleden

Maar hij was vertrouwd, hoorde erbij

Was net familie

 

Hij bood bescherming aan vele vogeltjes

Waar mijn poezen dan gefascineerd momenten lang naar konden staren

Vooral Tipsy, mijn tijgertje

Kon zo vol overgave naar de vogeltjes zingen

 

Zowel zomer als winter was hij groen

Hij verloor nooit zijn bladeren

Heel soms als het sneeuwde zag hij wit

Hij was dan echt een wijze kanjer

 

Bij storm en ondanks zijn dikke stam

Werd hij door de wind heen en weer geslagen

Tot onderaan zijn stam kon ik de beweging zien

Zacht gedein … maar hij stond stevig geaard

 

Op momenten dat ik mij vreemd voelde

Ging ik vaak aan het raam naar hem staan kijken

Kon ik in hem verdwijnen

Hij was dan mijn anker …

 

Altijd kon ik hem zien

Zelfs in de donkerste nacht

Als een donkere maar veilige silhouet

Was hij een symbool van stilte en van stille kracht …

 

Als het hevig regende in de lente of in de zomer

Werd hij groener en levendiger dan ooit

De vogels stoeiden dan in en uit de boom

Speelden verstoppertje of tikkertje …

 

Op een dag hoorde ik een vreemd lawaai

Ik ging kijken aan het raam en zag enkele mannen

Met kettingzagen in de aanslag

Eén van hen klom hoog in de boom

 

Met een menging van ongeloof en pijn

Zag ik hoe de boom van zijn takken werd ontdaan

Hij werd van zijn ledematen geamputeerd

Mijn vriend werd verminkt

 

Maar daar bleef het niet bij

Toen alleen nog zijn majestueuze stam naakt overbleef

Met bovenaan een kruin

Werd ook deze  nog afgezaagd

 

Daar stond hij dan

Mijn hoge vriend

Alleen nog een hoge staak

 

Stuk voor stuk werd hij kleiner gezaagd

Tot hij klein genoeg was voor de genadeslag

Met een doffe dreun kwam hij neer, ik voelde de aarde beven

En het werd stil … tranen liepen over mijn wangen …

 

Mijn vriend was niet meer …

 

 

(kp)

 

24/02/2013

 

 

 

You were here and yet you weren’t …

For a moment, I felt you
Suddenly, you appeared inside of me
Out of nowhere … it seemed
“Out of nowhere!?” … this echoes into me … 
Nowhere … now/here …

On that moment that I felt you
You were here
Even if you weren’t
You were here and you were not … 
How can this be possible?

You were here and you were not!
Strange how I know this feeling
To be here and not to be here
How one can be here and not be here at the same time
But it is possible!

On that moment that I felt you
The world was not what it usually seems
You were here even if you weren’t
For the world is inside of me
And so are you!

(kp)

19/02/2013

Liefde is de weg

Nog een schrijfsel van enkele maanden geleden … nu herontdekt tussen een hoop papier …

Liefde is de weg

Laat liefde leven
In welke vorm dan ook
Zuiver of onzuiver
Volmaakt of onvolmaakt

In de diepte is ze altijd puur
In haar weg naar buiten
Kleven er soms onzuiverheden aan
Stoorzenders verstoren de zuivere emitie

Maar laat liefde leven
Laat ze stralen
Zo vurig en passioneel
Dat alle onzuiverheden opbranden

Laat liefde leven
Onvolmaakt vraagt ze om een “ja!”
Verdient ze een “ja!”
Om vanuit zichzelf te kunnen groeien (en bloeien)

Laat liefde leven, zichzelf helen
Vanuit haar eigen kracht
Want alleen liefde is zuiver genoeg
Om liefdespijn te helen!

(kp)
ergens in oktober 2012

Voorbij jij en ik …

Wegzinken

Een (on)gekende diepte tegemoet

Nieuw doch vertrouwd begeleid

Voor het eerst daar niet alleen – en toch

 

Een kwetsbaar en mooi ontmoeten

En toch alleen …

 

Daarna een hele tijd van de wereld af

Leeg en toch dicht bij mezelf

Als in een andere wereld

Misschien wel een andere dimensie

 

Diep verzonken in mezelf

Kwam ik daar terecht waar geen grens meer is

En wilde daar blijven

Thuis in de tijdloze oneindigheid

 

Een leegte

Een diepte

Een alleenheid

Een vreemde zalige eenzaamheid – (eindelijk bij mezelf! …)

 

Onbereikbaar voor anderen

Ontoegankelijk voor anderen

Behalve voor die die weet

Hier, zo diep … voorbij jij en ik

 

(kp)

02/02/2013

Dageraad te Beukbergen (2)

Zachtroze

Geeft de hemel zich bloot

De kleur van naaktheid

De kleur van kwetsbaarheid

 

Zo krachtig is de hemel

Dat ze zich helemaal blootgeeft

In al haar schakeringen

Maar zien we haar?

Zien we haar kracht?

Zien we haar naaktheid?

Haar kwetsbaarheid?

Haar kostbaarheid?

 

En zien we dat bij onszelf?

We zien slechts wat we kennen …

 

(kp)

03/02/2013

Dageraad te Beukbergen

Goud achter zwarte silhouetten

Goud is de hemel , de dageraad

Eén en al liefde

De bomen, ogenschijnlijk kaal en koud

Worden overgoten en lopen zelf over

Voorouders met diepe wortels

Dragers van leven

Jongelingen met beweeglijke takken

Voelen het sap stromen in hun wezen

 

Gouden en warm

Al is het de koudste ochtend

Bijtend is de wind

Maar toch voelt het warm, warm als leven

Warm als liefde

 

Zilvergoud is de ontwaking

Donker de naakte tak vol met leven

Twi twitwi twi

De vogel versterkt de stilte

 

(kp)

03/02/2013

These messages from beyond any language …

As night falls
And darkness grows
I have a strange feeling …

The sky keeps some strange light
The clouds bear a thickness
And the whiteness of snow inside them

But I don’t think that is the reason for my feeling
Yet my eyes are pulled towards the window
What kinda call is this?

A strangeness outside
And a strangeness inside
Of course they are connected

I hope one day
I will understand these calls
These messages from beyond any language …

(kp)

11/02/2013

Volle Maan (2)

Volle Maan

Je veroorzaakt eb en vloed

Binnen in mij.

Weemoed, melancholie

Droefheid en diepte

Pijn en stilte

Niet verscheurend

Maar diep indringend

Cyclisch terugkerend

Eeuwig wroetend

Eeuwig zoekend

 

Volle Maan

Je zindert in mij

Maakt dingen los

Herinneringen …

Herinneringen aan wat?

Geen beelden, geen woorden

Enkel een sfeer

Enkel een voelen

Een vreemde pijn

Bijna welkom

Als een thuiskomen

 

Volle Maan

Misschien ben ik wel zo vol als jij

Vol littekens en kraters

Vol mysterie

En vol leven …

Eb en vloed

Stromingen

Je zit in mijn bloed

Verbonden met mijn hart

Kloppend centrum van mijn wezen

Jij zo ver

En toch zo dicht

Met elkaar verweven.

 

Volle Maan

Je veroorzaakt eb en vloed

Binnen in mij

Weemoed, melancholie

Droefheid en diepte

Pijn en stilte

Niet verscheurend

Maar diep indringend

Eeuwig wroetend

Eeuwig zoekend …

Naar wat?

 

Volle Maan

Ik kijk naar mijn vinger en ik zie jou …

Woorden komen

Zo ontoereikend maar met een eigen sterke wil

Een drang

zoekend als bloed een baan

Ik moet het kunnen verwoorden

Maar wat dan?

Wel, … Dát!!

Dat wat is mij leeft

Dát hier, diep vanbinnen …

Dat wat zinndert, wat wroet, wat zoekt … wat graaft en … soms ook vindt

Dát!!

 

Volle Maan …

Cyclisch terugkerend

Eeuwig (bege)leidend

Ik kijk naar mijn vinger en ik zie jou …

En ik kom thuis.

 

(kp)

05/07/2012

Image

Volle Maan

Volle maan komt er aan …

Ik voel het …

  

Uitdagend,

Verdiepend,

Inspirerend,

Verstillend …

 

Ontmoeting van licht en donker …

Vreemde schaduwbeelden

Tarten het “gezond” verstand …

 

Verontrustend,

Doordringend,

Indringend,

Snijdend!

 

Mijn hoofd staat op barsten … 

  

Alleen stilte of kunst

Bieden hier soelaas …

 

Wat zal het worden?

 

(kp)

4/05/2012

Image

Maar eigenlijk wist je dat al …

Naar beneden getrokken door de geur van sandelhoud en ceder

Gevoed en getriggerd door de zwoelte van patchouli en jasmijn

Laat ik mezelf wegzinken, dieper en dieper

In de zwartte van de aarde.

 

Ik ruik de zwarte, vochtige aarde om mij heen,

Word er helemaal in omsloten

Zak er dieper en dieper in weg

Het voelt tegelijkertijd warm en koel.

 

De zwarte zwoele aarde omringt mijn hele lichaam

Naakt voel ik elke millimeter van mijn lichaam aangeraakt

Mijn lippen voelen haar vocht

Mijn tong proeft haar volle smaak

 

Toch laat de aarde mij ruimte om te ademen

Ze ademt als het ware met mij mee … op mijn ritme

Terwijl mijn romp uitzet en inkrimpt, ademt ze rustig mee

Volledig afgestemd

 

Is zij op mij afgestemd?

Of ik op haar?

Of zijn we misschien

Slechts één?

 

Veilig, warm, fris, levendig …

Voedend, wiegend, omhelzend …

Liefkozend … liefhebbend … verlangend

Diep … wortelend … verenigend

 

In een allesomvattende omhelzing

Geeft ze mij te kennen

Dat ik perfect bij haar pas

… En het raakt mij …

 

“Ik ben jou en jij bent mij.

Ik ben de warmte van het leven

Het innige, het intieme …

De omhelzing waar jij zo op wacht.”

 

“Ik ben man noch vrouw

En ik ben allebei

Wat ook maar bij je past

Kan ik je geven”

 

Ik ben wat alles maakt,

Wat alles laat leven

Vanuit de kosmos ge-vorm-d

Om verder leven te geven”

 

“De eeuwige (baar)moeder

Waaruit jij bent ontstaan

En samen

Maken wij leven”

 

Ik ben in jou en rondom jou

Je innerlijk en uiterlijk omhelzend

Eigenlijk ben ik jou

Je moet het alleen nog maar weten …”

 

“Maar eigenlijk wist je dat al  😉 ”

 ♥

 

(kp)

10/02/2013