De nacht neemt over …

De vogels zingen hun laatste lied
Voor het slapengaan
En de slierten wolken kleuren
Zalmroze

De avond valt na een warme en zwoele dag
En breng verkoeling
Ook de straten worden stil
Naarmate de nacht dichterbij komt

En ik, ik kom tot rust …
Zoals ik al zo vaak mocht ervaren
Brengt de eenvoud maar ook het grootse van de avondstilte
Mij terug bij mezelf

Het brengt me bij mezelf en tot rust
Als deel van dit grootse geheel
Waarin het gebeuren zowel in mij als rondom mij plaatsvindt
Zo binnen, zo buiten

De vogeltjes zingen nog steeds
En het wordt stilaan donker
Straks gaan de eerste sterren
Tevoorschijn komen

Gestalten van huizen en van bomen
Krijgen een extra dimensie
Hun aanwezigheid krijgt iets surrealistisch
Vormen of silhouetten zonder meer

Toch is hun aanwezigheid niet leeg
Verre van
Het is bezield
Majestueus

Aan de overgang tussen dag en nacht
Hangt er een bijzondere energie
Alsof de bezielde aanwezigheid in alles
Tastbaar wordt

Het lijkt wel of alles een dubbele bodem heeft
Waarin de ware bezieling zich schuil houdt
Om bij nachte
Tot leven te komen

Net zoals in dromen
Komt dan hun diepe betekenis tot uiting
Gaat elk ding zichzelf onthullen
Vanuit zijn eigen diepere inspiratie

En ik word meegenomen
In die nachtelijke dimensie
Om te ontdekken
Wie ik daarin ben

De jonge bovenburen geven zich
Op hun manier over
Aan de nacht
Luidruchtig en uitbundig

Zij kennen de stilte nog niet
Moeten eerst de chaos ontdekken
In zichzelf
Eer ze de diepere stilte kunnen ontdekken

Ze storen niet
Ze maken deel uit van de grote beweging
Het grote worden
Van alles

De nacht
Trekt alles binnenste buiten
Niets kan verscholen blijven
In de aanwezigheid van de nacht

In de nacht
Wordt er met een ander oog gekeken
Niet de ogen van de zintuigen
Maar het zien van de ziel

De vogeltjes worden stil
Zo nu en dan nog een auto
Of een vliegtuig
De klokken van de kerktoren

En ook ik word stil
De woorden verstommen
De nacht
Neemt over …

Katy Pylyser 28-05-2018

Verlangen

Verlangen brengt me waar ik moet zijn
Dicht bij mezelf
Verlangen als spiegel
Van mijn kracht
En van mijn pijn

Verlangen geeft niet zozeer een doel
Verlangen toont vooral
Legt bloot
Wat verborgen ligt
In mijn zijn

Verlangen is net als liefde
Velen zeggen dat het een illusie is
Of dat liefde blind is
Maar niets is minder waar
Alleen liefde en verlangen tonen de waarheid

Verlangen
Puur en zonder bevrediging
Toont een waarheid vaak beangstigend
Toont de pijn alomtegenwoordig
En alleen liefde maakt die draaglijk … en vooral zinvol

Verlangen
Is een eenzame beleving
Verlangen is misschien vooral
Een verlangen naar
Zichzelf

Katy Pylyser 29-05-2018

Balsem … ?

Soms kan je alleen maar stil worden
Helemaal stil vanbinnen
En laten leven wat er zich vanbinnen afspeelt
Zonder verhaal wordt pijn balsem …
Zijn tranen helend …
Volledige aanvaarding
Van wat is

Soms rest er alleen de stilte
De kern van de storm
De storm niet weg
De pijn niet verdwenen
Maar mag die er gewoon zijn
Niet dat dat echt een keuze is
Ondergedompeld …

Woordeloos
Intens
Indringend
Snijdend
Rauw
Gelaten
Eerlijk

Naakt
Kwetsbaar
Doch ook sterk
Puur
Compromisloos
Invoelend
Verdrinken

In een oceaan van voelen
Niet eens woelig
Maar grondeloos diep
Wegzakken
In jezelf
Dieper
En dieper

Moedeloos
Wachtend
En niet eens dat
Gewoon erin zijn
Kome wat kome
Ademend
En meer niet …

De nacht
Vanbinnen
De mist
Opaak
Gitzwart
Zijn de zon
En de maan

Als een zwart gat
Dat alles opslorpt
Met aan de andere kant
Een nieuw beginnen …
Maar tot zolang
Zinken
En verdrinken

Ik adem in
En ik adem uit
De rest
Is voor later
Wanneer
Wordt het nu
Later … ???

Katy Pylyser 02-06-2018

Ook de nacht … is een zon

De hemel licht helemaal op
Weer een bliksemschicht
Ergens in de verte

Geen donder 
De stilte van de nacht
Niet eens verstoord

Ook de nacht
Is een zon
Zei Zarathoestra

Deze nacht
Is een nacht
Om in te verdwijnen

Verdwijnen in de verte
In de kosmos
Weg van allle drama

De mens maakt het zich graag moeilijk
Waar zou die anders over klagen
Terwijl het zo eenvoudig kan zijn

Alweer licht de hemel op
De wind komt opzetten
De verkoeling doet goed

De storm van binnen
Naar buiten
Bevrijding

Laat de storm maar komen
De wind maar waaien
En alles meenemen

Alles waar wij ons druk over maken
En elkaar mee pijn doen
Elkaar mee onder druk zetten

Neem het maar allemaal mee
En laat mij opgaan
In de geluidsloze bliksem

Als een zon in de nacht
Verlichtend
En ontembaar

Ook de nacht is een zon
De zon vanbinnen
Verlichtend vanbinnen

De wind gaat terug liggen
De nacht stil
Weer een bliksemschicht …

Katy Pylyser 04-07-2018

Tussen twijfel en liefde …

Tussen twijfel en liefde loopt mijn pad
Vertwijfeld kijk ik in de verte
De leegte in

Soms is leegte bevrijdend
En soms is leegte beklemmend
Tussen twijfel en liefde loopt mijn pad

Ik ken het en herkend het
Al mijn hele leven lang
Kom ik diezelfde tweeledigheid tegen

Het lijkt wel bij mij te horen
En dat klopt ook wel
Voor een wezen van twee werelden

Er is de leegte van deze wereld
Vol vertwijfeling
En de leegte van de andere wereld – Liefde

Het vredige van de leegte
Kent een tegenpool
De vertwijfeling van de leegte

Tegen de avond
Wanneer de nacht valt
Ontmoeten beide werelden elkaar

Vertwijfeling lijkt dan over te gaan
In de vredige stilte
Van Liefde

Als wezen van ginder
Ken ik het licht van de nacht
Als wezen van hier – het verblindende van het licht

Als wezen van de nacht
Ken ik het echte licht
Dat enkel vanbinnenuit kan oplichten

De nacht brengt vaak soelaas
Op het pad
Tussen twijfel en liefde

De stilte en de diepte van de nacht
Zijn de weerspiegeling
Van de diepte binnenin

Die stilte en diepte
Brengen mij terug thuis
Diep in mezelf

De stilte en de diepte
Brengen mij thuis
Ginder in de verte

Tussen twijfel en liefde loopt mijn pad
En ik kijk in de verte
De leegte in …

Katy Pylyser – 09-07-2018

Zomaar, op een stille avond

In de stilte van de vallende nacht
Zit ik op mijn terras
En geniet ik
Samen met de poesjes

De maan staat majestueus
Doch in alle eenvoud
Aan de hemel te schitteren
Zeer aanwezig doch discreet

Zoals dat met echte schoonheid het geval is
Is ze zichzelf genoeg
In stille doch onmiskenbare
Aanwezigheid

Deze eenvoudige pracht
Dwingt mij tot stilte
En ik denk aan jou …
Aanwezig … en ook niet …

De diepte van de schoonheid
En van het voelen
Draagt ook het gevoel van gemis in zich
Onmiskenbaar verbonden in de verwondering

Alleen de overgave aan dit bijzondere moment
Maakt het draaglijk
En van een onwaarschijnlijke
Rijkdom

Zo vol van gevoel
Zo vol van leven
Zo vol van oneindigheid
Zo vol van Liefde

Grenzeloos
Ben je nu hier
Meer dan ooit hier
In verbondenheid

Ze zegt dat het waar is
En glimlacht zachtjes …
“Hoe kan het ook anders”,
Fluistert ze woordenloos

Bijzonder toch
Zomaar, op een stille avond
Een gesprekje
Met de Maan …

💚💛💜

Katy Pylyser 21-07-2018

IMG_9946

Open-baren

De avond helder
De mensen nog wakker
Hunkerend naar de verkoeling
Van de nacht

Doch ook de stilte
Van de tot slaap gemaande natuur
De vogeltjes al gaan slapen
De schemer kondigt de nacht aan

De maan helder en scherp
In haar element
Nog niet vol
Maar vollop wassend

Over een paar dagen
Zal ze zich weer
Helemaal tonen
Helemaal openbaren

(Mooi woord openbaren
Open-baren)

De nacht nodigt uit tot bezinning
Het stille laten komen van gedachten
De diepte ervan zien
In zekere zin erdoor zien

In het transparante ervan
De diepere betekenis ontwaren
Zich als het ware laten
Openbaren

Daarom ben ik zo graag wakker
Wanneer anderen slapen
Niet afgeleid door de drukte
Laat het zich dan zien

Zoals het timide nachtdier
Zich schuil houdt overdag
Zo ook wordt ’s nachts helder
Wat overdag niet kan worden gezien

De helderheid van de nacht
Is niet met het oog te zien
Is enkel vanbinnen te ervaren
Als het zich wil openbaren

Het oog van de ziel
Ziet in de diepte van het donker
Toch licht
En kent daarom geen angst

Het oog van de mens
Sluit zich ’s nachts om te slapen
En ziet niets
Van de helderheid van de nacht

Toch komen er dan beelden
Velen houden er niet van
Van die vreemde nachtbeelden
Van die vreemde dromen

We begrijpen ze niet
Wat betekenen ze
“Ach, het is maar een droom”
Zeggen we dan

Maar eigenlijk
Willen ze ons tonen
Wat het wakkere oog van de ziel
In het donker allemaal ziet

Boeiend eigenlijk
Wonderbaarlijk
Al zijn we vaak zo bang
Al zijn we vaak zo blind

Ondertussen verschijnen ook de eerste sterren
Als bakens
Voor de nachtelijke reiziger
Naar ongekende diepten …

Katy Pylyser 23-07-2018

IMG_0262

Terwijl ik lees

Terwijl ik lees
Valt de avond donker en donkerder
De wereld van het zichtbare maakt plaats
Voor de wereld van het onzichtbare

De woorden in het boek dat ik lees
Vertellen over hetzelfde
Als wat de nacht woordeloos brengt
Een stil en verborgen weten

Toch is het mij niet onbekend
En zoek ik overal
Bevestiging van een voelen
Diep binnenin

Het is in alles
Doch verborgen
En vooral in de verstilling
Te ontdekken

Vreemd genoeg
Of misschien net niet
Is het in de stille duisternis van de nacht
Dat het zich het best laat vermoeden

Het is een vermoeden
Doch ook een weten
Maar dat niet als zekerheid
Kan gebracht worden

Het kan met geen woorden bevat worden
Noch overgebracht worden
Het kan alleen gevoeld worden
Beleefd

En die beleving
Duldt geen twijfel
Want twijfel zou het doen verdwijnen
Opnieuw versluieren

Het vraagt moed
Om het te kunnen ervaren
Geen valse nederigheid
Is hier op zn plaats

Want om te zien wat er te zien is
Moet er met open geest
En met open hart
Gezien en ontvangen worden

Doch is een zekere twijfel op zn plaats
Want al te grote zekerheid
Kan leiden tot hoogmoed
En hoogmoed is blind

Dankbaarheid om wat ontvangen wordt
Brengt het juiste evenwicht
Tussen moed en nederigheid
Het maakt groot en klein tegelijk

De ziener is niet van belang
Dat er gezien wordt is wat van belang is
De ziener is de schakel
Tussen onwetendheid en bewustwording

Ontwaken wordt het wel eens genoemd
Ook daar is er gevaar
Want wie ontwaakt er?
Niemand eigenlijk …

Het is een besef
Van een orde
Die niets te maken heeft
Met mij

Doch is het het diepst persoonlijke in mij
Alsof net dat diepst persoonlijke
Ook het meest onpersoonlijke is
Daar waar ik verdwijn … in een groter Zijn

Ik kan alleen dankbaar zijn
Om een besef dat aan mij voorbijgaat
Terwijl ikzelf zo intiem betrokken ben
In de ontdekking ervan

Groeien zou je het kunnen noemen
Groeien voorbij jezelf
Met jezelf als voedingbodem
En ook weer niet

Het is niet of het een of het ander
Het is het een en het ander
Altijd en – en
Altijd inclusief

De avond en de stilte
De duisternis van de nacht
Nopen tot bezinning …
Brengen mij thuis …

Katy Pylyser 12-08-2018

Ook nu weer … 🍃

Ook nu weer … 

De herfst is op komst
Al dagen voel ik het aan mijn voelen
Voel ik het aan mijn gemoed

Een drang naar stil zijn
Zo mogelijk nog meer dan anders 
Maar dan ook een stille onpeilbare diepte

Een soort van rust ondanks de onrust
Of is het een onrust ondanks de rust
Of misschien wel beide

Zo binnen, zo buiten
Het weer weerspiegelt perfect
Hoe ik me voel

De regen maakt de natuur helder
Het vocht voor het vat
Van verandering

Straks gaat de natuur weer alle kleuren krijgen
Niet voor niks mijn lievelingsseizoen
Ook het seizoen waarin ik ben geboren

Nu al en ze zijn vroeg
Zie ik de spinnetjes op pad gaan
De onrust van de verandering al in hun lijfjes en pootjes

Gisteren kwam geheel plots
Het verlangen om me weer aan het schrijven te zetten
Ik zie wel wat er komt

En dan nu even wat zon
De warmte zal het vat warmen
Het proces dat nooit stopt

De herfst is op komt
De natuur nog fris groen
Gaat zich straks terugtrekken … in zichzelf

Diep in de aarde
Gaat ze op winterretraite
Om dan weer helemaal herboren op te staan …

Zo blijft het gaan
Altijd weer opnieuw
Waar maken wij ons toch druk om … ?!?

Katy Pylyser 15-08-2017

IMG_3849