Dromen

Net zoals zoveel in het leven zijn dromen een groot mysterie … waarvan het wonderbaarlijke in de eerste plaats vooral beleefd mag worden … de beleving van het mysterie op zich opent ons wezen zooooveel meer dan welke verklaring dan ook … en ook tot dat besef komen is een wonderbaarlijk proces op zich 🙂

Robert Bosnak zegt het zo:
Een intens niet weten is moeilijk te verdragen. Bij het wakker worden proberen we greep op onze dromen te krijgen. We temmen ze met interpretaties. We proberen ze relatief onschadelijk te maken en er huisdieren in te zien in plaats van onvoorspelbare, wilde schepsels die het eigenlijk zijn. We vertellen onze dromen dat ze van ons zijn, dat wij de makers ervan zijn. We vertellen ze dat ze het toevallige product van flitsende hersencellen zijn, of misschien door goden en godinnen zijn voortgebracht. We proberen ze ervan te overtuigen dat het metaforen zijn, ondertitels van ons bestaan, dat het onze ondraaglijke jeugdervaringen in een andere vorm zijn. We verbinden ze in weefsels van redelijkheid totdat het aan een raamwerk van zelfkennis vastgepinde vlinders zijn.
En toch is elke droom een geniale scheppingsdaad.

~ uit, Robert Bosnak, Sporen in de wildernis van dromen, p16-17.

Herinnering ~ Roger J. Woolger

Ik heb dit prachtige boek van Roger Woolger, op aanraden van mijn leertherapeute, zo ergens in 2012 al een keer gelezen – verslonden eigenlijk. Dit boek had diepe indruk op me gemaakt en is me altijd bijgebleven. Ik moet er ook heel regelmatig aan terugdenken. Ik voelde al een tijdje heel sterk de drang om het nog eens te lezen. Woolgers benadering is tegelijkertijd no nonsense, intuitief en gestoeld op ervaring.
Hij schrijft: “Ook al vinden we zelf allemaal dat we heel verdraagzaam zijn tegenover andere standpunten, we vervallen maar al te gemakkelijk in een arrogante houding waarbij we alleen genoegen nemen met DE waarheid of de WARE betekenis van een verschijnsel, alsof er een ultiem gezichtspunt is van waaruit de menselijke psyche kan worden begrepen.” En hij citeert Jung: “Rationalisme en bijgeloof vullen elkaar aan. Het is een psychologische regel dat de schaduw donkerder wordt naarmate het licht helderder wordt. met andere woorden, hoe rationalistischer we worden, hoe meer de geesteswereld van het onbewuste tot leven komt.” ~ uit Roger Woolger, Herinnering, p. 52-53.
En terwijl ik dit lees valt het mij op dat dit op zoveel meer van toepassing is dan alleen op het thema van dit boek … het is ook vandaag de dag, in wat er allemaal gaande is, zeer van toepassing.

Nieuw leven …

Gisteren de hele dag bijna niets gedaan
Zat wat te zitten …
Hing wat te hangen …

Vandaag is weer zo’n dag
Alhoewel …
Er is een verschil …

Na drie dagen intesief bezig zijn met dromen
Een 10-tal lezingen erover gevolgd te hebben
En zelf intensief gedroomd te hebben …

Besef ik nu dat het allemaal moet bezinken
Gisteren met het verstand op nul
Vandaag het inzicht van wat er gebeurt

Meestal is dat de aanloop naar iets nieuws
Dat eerst in volledige stilte
En zonder mijn medeweten moet groeien

Dan kan het
Als een zaadje wat in de duisternis ontkiemt
Rustigaan naar het licht groeien

Op geheel eigen ritme
Komt het nieuwe aan het licht …
Het maakt mij telkens verwachtingsvol

Want hoe klein het ontkiemende nieuwe ook is
Het is nieuw leven
Of vernieuwd leven …

Reden genoeg om me hoopvol en dankbaar te voelen 🙂

© Katy Pylyser 20-01-2021

Collage: © Katy Pylyser: Salomon’s Dream