Archetypisch Katy – “Otherwise engaged”

“Sorry, ik was even niet beschikbaar”, zijn de woorden die ik mezelf stilzwijgend hoor zeggen, terwijl ik onder de douche stap.
Ik vraag mij af waarom deze woorden in mij opkomen en ik weet het haast onmiddellijk: ze zijn voor mezelf bedoeld !
En inderdaad, ik ben er al even niet, niet helemaal mezelf, niet echt aanwezig, “otherwise engaged”.

Al weken zit ik in de knoop met mezelf, ben ik nergens toe in staat, zit maar te zitten, hang maar te hangen, doe ik eigenlijk niets … voel ik me vreemd, een “unheimlich” gevoel, “niet thuis” betekent het letterlijk … ja, dat gevoel dus !!
Het is een bevreemdend en eng gevoel want helemaal niet zo goed te duiden, beetje creepy want het bekruipt je zonder dat je er echt de vinger kan op leggen wat er je nu juist bekruipt. Die vreemde leegte, die juist helemaal niet leeg is maar vol met “ja, met wat dan???” is heel … “unhinging”, ja dat !! ontwrichtend.
Ik herken het wel, want heb dat wel vaker gehad. Dan vul ik die ongemakkelijke “onleegte”, die vreemde zwaarte en onrust op met bingewatchen, veel snoepen, slecht slapen, mezelf (nog meer) afzonderen … (wat ik van nature al geneigd ben te doen 😉 )
Dan komt er een moment dat ik terugkeer naar mijn boeken, vanmorgen was het de “Black Books” van Jung en dan weet ik dat ik terug bij mezelf aan het komen ben. Vroeger gebeurde het al wel eens dat ik dan een heel zacht stemmetje hoorde in mezelf. Dat stemmetje zei dan, terwijl ik me zo vertwijfeld en ontwricht voelde: “… maar heel diep vanbinnen ben je zo hard aan het werken … heb vertrouwen !!” … Nu zei het stemmetje luid en duidelijk: “Sorry, ik was even niet beschikbaar.”
Ja, “otherwise engaged”, ergens anders bezig … op een diepere laag van mijn bewustzijn waar ik niet zomaar bij kan, tot wanneer de tijd er rijp voor is en dan gaat het borrelen, komt er vanalles naar boven als een vulkaanuitbarsting.

Ik ben altijd blij en opgelucht als ik terug bij mezelf kom, maar ik weet ondertussen ook dat die vreemde periodes van “niet thuis zijn” mij eigenlijk nog meer thuis brengen.
Dankbaar om dat vreemde ontwrichtende gemoed van mij, en dankbaar dat ik het kan toelaten … “meegaand op de golven van het gemoed” om het met de woorden van Ko Vos (docent die de diepste indruk op mij naliet tijdens mijn studie tot Transpersoonlijk Counselor) te zeggen.

© Katy Pylyser @ https://katypylyser.com/

Art: Dark Mood – Markus Studtmann via 500px

Dark Mood – Markus Studtmann via 500px

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: