DroomBabbel nr. 3 – Over de verborgen schat

In de DroomBabbel van deze week wil ik het hebben over dat ene beeld in een droom dat door de dromer altijd overgeslagen wordt:
Bij het werken aan een droom is het altijd nuttig om goed te luisteren naar waar de dromer het NIET over heeft. Heel vaak is er op z’n minst één beeld in de droom waar de dromer niet blijft bij stilstaan, dat steeds weer over het hoofd wordt gezien, waarvan de dromer zegt: “Oh ja maar dat is niet van belang, of dat is omdat … ” en dan een onbelangrijk, al te voor de hand liggende verklaring geeft … en zo dat ene beeld onbewust steeds weer ontwijkt, aan de kant schuift als niet relevant.
In dat ene beeld, wat telkens ontweken wordt of terzijde geschoven wordt, zit vaak heel bijzondere informatie verscholen, informatie over iets waar de dromer het bewust of onbewust niet wil over hebben … en zoals ik van mijn leertherapeute leerde: daar waar de weerstand, bewust of onbewust, het grootst is ligt vaak de kern van een problematiek … en daarachter ligt dan weer heel vaak (zo niet altijd) een ware schat begraven. Deze schat heeft altijd te maken met een diepe, zeer belangrijke kwaliteit van de dromer die ooit ondergedoken is om zich te beschermen. Ooit is die kernkwaliteit diep gekwetst geweest en heeft die zich teruggetrokken om zichzelf te beschermen.
Wanneer dat beeld, dat naar die kernkwaliteit verwijst, in dromen naar boven komt is dat als het ware een signaal. Het is dan tijd om die kernkwaliteit weer meer ruimte te gaan geven, er bewust mee bezig te zijn, het te laten ontwaken uit die diepe winterslaap en opnieuw te laten ontluiken en te laten openbloeien.
Zo heeft een droom altijd een welwillende en uitnodigende elan in zich. Aan ons om er naar te luisteren: “What you seek is seeking you.” ~ Rumi
Tot volgende week voor een nieuwe DroomBabbel 😊🙏❤

© Katy Pylyser – 12 oktober 2021

foto: Jouwen Wang – Unsplash

DroomBabbel nr. 2 – Over zwoele dromen

Normaal zou ik op dinsdag een stukje DroomBabbel posten, maar onderstaande blogpost legt uit waarom dat niet gebeurde … toeval wil dat ik vannacht wel een heel gepaste droom had waar ik vandaag wel iets over kan schrijven:
Ik had vannacht een heel passionele, intieme, erotische droom … ik bespaar jullie de details 😏 die ik zelf trouwens al niet meer zo goed weet.
Jullie hebben vast ook al wel een keertje zo’n droom gehad waar je dan misschien wel een beetje ondersteboven van wakker wordt (of net niet). Ga dan niet teveel op google zoeken wat het allemaal kan betekenen want dan kom je er waarschijnlijk heel erg bedrogen uit.
Bij een droom is het belangrijk om heel erg dicht bij je eigen diep beleefte gevoel en werkelijkheid van het moment te blijven. In mijn geval, zoals jullie in vorige post kunnen lezen, geraakte ik deze week mezelf een beetje kwijt in alle “moetens” die onverwacht op me afkwamen.
Ik werd vanmorgen ook met zo’n vreemd gevoel wakker, van wat kan die droom me nu willen duidelijk maken. Ik ging ook even googelen 🤓 en werd er niet wijzer van. Ik dacht wat een onzin allemaal. Hier kan ik mezelf helemaal niet in terugvinden. Tot wanneer ik de vorige post schreef en het me ging dagen: net zoals de woorden van eergisteren kreeg ik via mijn droombeelden vannacht de reminder om vooral dicht bij mijn eigen diepe, meest intieme passies te blijven en mezelf niet te verliezen in de buitenwereld.
Met andere woorden: je dromen herinneren je er altijd aan wie je ten diepste bent, zij het dan op symbolische wijze. Leer daarom je meest eigen taal kennen, de taal van je dromen – de taal van wie je ten diepste bent. 🙏❤
Tot volgende week voor een nieuwe DroomBabbel 😊🙏

© Katy Pylyser – 8 oktober 2021

Foto: Rehina Sultanova on Unsplash

Arche-typisch Katy – Migraine

Deze week werd onverwacht heel druk en chaotisch … voeg daar nog een paar slechte nachten aan toe en dan heb je de perfecte ingrediënten voor … migraine 😞 ❗️❗️❗️ Teveel stress ❗️❗️❗️
Ik wist dat ik over mijn grens ging deze week. Ik wist het heel goed. Niet voor niets kwamen deze woorden eergisteren in mij naar boven:
Het moeten kan nooit winnen
Van het willen diep vanbinnen.
Ik wist het maar al te goed dat ik over mijn grenzen ging.
Na een paar keer een zware burn-out te hebben gehad weet ik dat ik mijn grenzen heel goed moet bewaken. De balans tussen inspanning en rust is zeer delicaat en kan zomaar door omstandigheden die je niet altijd in de hand hebt verstoord worden en dan tuimel je resoluut weer de dieperik in. Mijn lichaam dwingt me dan gewoon tot rust. Migraine is dan ook voor mij een zeer doeltreffend alarmsignaal. Ik zou in zekere zin durven stellen dat ik er zelfs dankbaar om ben. Veel mensen begrijpen dat niet: “Je wil daar toch van af van die migraines !!!” Uiteraard zijn die migraines erg lastig, maar ze zorgen er wel voor dat ik niet nog meer over mijn grenzen kan gaan. Ze zijn mijn “garde-fou”, mijn vangrail in het Nederlands, al vind ik de Franse uitdrukking nog zoveel sprekender !!! 🤪😏


© Katy Pylyser – 8 oktober 2021


Tekening: Migraine – Katy Pylyser

Mijn Van A tot Z’tje vandaag is Diep, Intens, Gevoeld en Doorvoeld …

Mijn van A tot Z’tje van vandaag is Diep, Intens, Gevoeld en Doorvoeld, Empatisch … Kwetsbaar, Dankbaar … en nog zoveel meer Onzegbaars:

“Ik weet niet of ik er al helemaal klaar voor ben”, zegt ze
“Om dat schuifje nu al open te maken”
Mijn hele wezen gaat trillen als ik de emotie van mijn cliënte voel
Haar triggers worden geraakt en tegelijkertijd ook die van mij.
Het valt mij op hoe heftig mijn wezen reageert !!!
Alsof ik voorvoel hoe het voor haar zal zijn.

Ik weet natuurlijk als geen ander hoe het voelt
Ik herinner me nog hoe ik me voelde
Toen ik zelf voor het eerst de praktijkkamer van mijn leertherapeute binnenkwam
Ik herinner me nog de angst …
Wist ik veel wat mij te wachten stond
Wat ik allemaal zou ontdekken … hier … diep vanbinnen

Ik had de nacht ervoor een bijzondere droom:
Ik droomde dat ik haar praktijkkamer binnenstapte en dat ik mij helemaal uitkleedde …
Daar stond ik dan … helemaal naakt
Ik vertelde de droom ook aan mijn leertherapeute
Wat ik heel sterk vond van mezelf want ik schaamde er mij wel om
Maar ik zou helemaal eerlijk zijn !!!

Het zou jaren duren eer ik de droom begreep:
Ik zou mezelf helemaal blootgeven …
Wat ik ervoor terugkreeg is met geen woorden te beschrijven
Het allermooiste en meest kostbare geschenk:
Mezelf !!!
Toch was de weg lang en moeizaam … ja, zelfs levensgevaarlijk – zo voelde het …

Ik wens mijn cliënte hetzelfde geschenk
Dat ze alle rijkdom in zichzelf mag ontdekken
Op haar eigen manier – op haar eigen ritme
En in volledige aanvaarding
Zichzelf mag zijn
En zichzelf ten volle mag beleven

Zo’n beleving is intens
Vol
Machtig
Prachtig
Overweldigend
Liefdevol en liefhebbend
Zinvol
Overlopend
Gevend
Heel(end) … en nog zoveel meer

En ik … in dit diep voelen
In dit diep meevoelen met mijn cliënte
Voel me nu
Kwetsbaar …
Dankbaar …
Mezelf …

© Katy Pylyser 29-09-2021

Met diep gevoelde dank aan al mijn cliënten, aan mijn leertherapeute en … aan mezelf.

Foto: Getty-images

Een wekelijkse DroomBabbel 😏

In deze rubriek wil ik jullie wekelijks iets vertellen over droomwerk. Soms al eens een weetje over dromen en soms al eens iets wat mij getroffen heeft of opgevallen is tijdens het werken met de Droomgroep – die telkens op maandagavond doorgaat – vandaar dat ik deze DroomBabbel op dinsdag houd 😉
Dromen zijn beelden die geproduceerd worden door ons onderbewuste, tenminste zo zie ik het. En die beelden kunnen ons iets vertellen over ons onderbewustzijn, dat deel van ons bewustzijn waar we niet gemakkelijk bij kunnen omdat we in ons dagbewustzijn vooral naar buiten zijn gericht … (heel simpel gezegd want het is wel wat complexer dan dat). Dromen zijn een soort van poort, of een bruggetje naar het onderbewuste.

Vandaag een weetje en een quote om even bij stil te staan:
We dromen allemaal elke nacht, tot wel 2 uur lang of we het ons nu herinneren of niet en kunnen tot wel 7 dromen per nacht hebben. Vaak herinneren we onze dromen niet, maar als we het wel nog weten bij het wakker worden is het handig om het heel snel op te schrijven (of in te spreken op je smartphone of iets dergelijks) want ook dan is de kans groot dat we de droom of het droombeeld dat we ons net nog herinnerden heel snel toch ook weer kwijt zijn 🤪 Zo vluchtig en ongrijpbaar zijn droombeelden.


James Hillman schrijft in zijn boek “Archetypal Psychology” dat we eerder op zoek moeten gaan naar de dromer in de droombeelden, in plaats van op zoek te gaan naar de droombeelden in de dromer.
Met andere woorden, laat de droombeelden je vertellen over die aspecten van jezelf waar je je zelf nog niet zo bewust van bent.
Dromen geven je dus de kans om jezelf beter te leren kennen en zo vollediger en bewuster jezelf te kunnen zijn.
En daar word ik dan weer heel blij van 😊🙏😃❤


Tot volgende week voor weer een DroomBabbel 😃😏
© Katy Pylyser

Foto door Pixabay op Pexels.com
James Hillman, Archetypal Psychology

Over Jung en Co …

Carl Gustav Jung, evenals James Hillman, Henry Corbin, Tom Cheetham … ze zijn belangrijke referenties voor mij. In mijn werk met cliënten en studenten verwijs ik regelmatig naar hen. Doch zijn ze voor mij eerder bronnen van herkenning dan bronnen van inspiratie. In hun werken herken ik mezelf, mijn eigen beleving, mijn eigen ervaring en inzichten die ik eruit mocht verwerven. Die inzichten hoeven niet voor iedereen dezelfde te zijn, want ook daar waarschuwt Jung heel streng voor zoals je hieronder kan lezen. Waarom verwijs ik dan naar hen? Ik verwijs naar hen ter illustratie van hoe de innerlijke processen hun werk doen, hoe de beleving daarvan herkend kan worden in de beleving van anderen, ook al is die dan nog zo verschillend in de vorm. En de inzichten die eruit voortkomen, die zijn geheel persoonlijk en voor elkeen uniek, ook al is daar ook herkenning mogelijk. De beleving van innerlijke processen kan zo verscheurend eenzaam zijn dat het lezen van gelijkaardige innerlijke processen bij anderen écht steun kan bieden. Ik weet in ieder geval dat ik heel veel steun heb gevonden bij Jung en zijn consoorten. Doch, Jungs waarschuwing is hier zeker op zijn plaats !!! We hebben allemaal ons eigen pad te gaan …

“Geloof me, het is geen lering en geen instructie die ik jullie geef.
Op welke gronden zou ik overwegen jullie te onderwijzen?
Ik breng je nieuws over de weg van deze mens, over zijn weg, maar niet over jullie eigen weg. Mijn pad is niet jullie pad, daarom kan ik jullie niet onderwijzen.
Het pad is in ons, maar niet in Goden, noch in leringen, noch in wetten.
In ons is de weg, de waarheid, en het leven.
Wee degenen, die bij de gratie van voorbeelden leven! Het leven is niet met hen. Als jullie volgens een voorbeeld leven, dan leven jullie dus het leven van dat voorbeeld, maar wie zou jullie eigen leven (leven) als jullie zelf dat niet doen?
Dus leef jullie eigen leven.
De wegwijzers zijn neergehaald, onbetreden paden liggen voor ons.
Wees niet hebberig om het fruit van vreemde velden op te schrokken.
Weten jullie niet dat jullie zelf de vruchtbare akker zijn die alles voortbrengt wat jullie tot nut kan zijn?
Maar wie weet dit vandaag de dag nog?
Wie kent de weg naar de eeuwige vruchtvolle velden van de ziel?
Jullie zoeken de weg via uiterlijke schijn, jullie bestuderen boeken en luisteren naar allerlei soorten meningen. Waar is dat allemaal goed voor?
Er is maar één weg en dat is jullie weg.
Jullie zoeken het pad? Ik waarschuw jullie voor mijn eigen pad.
Die weg kan een dwaalweg voor jullie zijn.
Moge ieder zijn eigen weg gaan.
Ik wil ten opzichte van jullie geen verlosser zijn, geen wetgever, geen leraar. Jullie zijn geen kleine kinderen meer.
Het aanreiken van wetten, het verlangen om alles te verbeteren, het gemakkelijker maken van dingen: het is allemaal verkeerd en uit den boze.
Moge ieder zijn eigen weg zoeken.” ~ Carl Gustav Jung, Liber Novus, Het Rode Boek, p. 122-123

Caminante, no hay camino, se hace camino al andar. (Wandelaar, er is geen pad, het pad ontstaat al wandelend) ~Antonio Machado.

Carl Gustav Jung (1875-1961)
James Hillman (1926-2011), wordt samen met Henry Corbin gezien als de grondlegger van de archetypische psychologie.
Henry Corbin (1903-1978), Franse filosoof en orientalist, in gesprek met Carl Gustav Jung bij de Eranos bijeenkomst in Ascona, Zwitserland in 1950.
Tom Cheetham heeft verschillende boeken gewijd aan Henry Corbin en hem op zeer inzichtelijke wijze toegankelijk gemaakt.
Antonio Machado (1875-1939)

Weekeindse mijmering: over de magie van taal

Weekeindse mijmering:
Een mijmering is een “diepe maar vage gedachte” lees ik op het internet, maar ook “bespiegeling”, “overpeinzing”, “beschouwing”, “gefilosofeer”, “dromerij”, “gepeins” en zelfs “sentimenteel droefgeestige peinzerij” 😏
Hieronder deel ik even een stukje gemijmer (wat het ook moge betekenen 😃) over de magie van taal:
Zal ik je eens vertellen over die “gestalten en lotgevallen van mensen die van gedaante zijn veranderd en in omgekeerde richting terug zichzelf geworden zijn”?
Ja, dat lijkt mij een leuke manier om te beginnen, alsof het om een verhaal ging, niet echt een sprookje al is er niet veel verschil. Ik zou evengoed met “Er was eens … “ kunnen beginnen … “In den beginne” is ook een mooie … laat de magie maar komen …
Dat soort woorden heeft een krachtige inwerking op het creatieve en maakt diepe energie in ons vrij. Het opent als het ware een poort naar een andere dimensie van taal, een diepere dimensie … daar waar woorden een diepere betekenis en levendige werking
krijgen, zoals in verhalen, sprookjes en mythen. Het is zelfs in die dimensie dat taal ontstaat. Het vraagt wel iets om in die sfeer te geraken en soms lukt het ook helemaal niet.
En soms is het lezen van enkele woorden voldoende om iets in ons wakker te maken en de creatie op gang te trekken …
“In den beginne was er Niets, maar Niets vond dat maar niets en omdat Niets dat gewoon kon, maakte hij Iets. Op die manier kon Niets zich van iets van zichzelf bewust worden … hij creëerde Iets om naar zichzelf te kunnen kijken – een reflectie van zichzelf …
En omdat Niets zó creatief was, alle potentieel in zich had om Alles te creëren ontstond Alles uit het Niets. En Alles werd zowel de belichaming als de (weer)spiegeling van Niets. Zo kon Niets zich in alle vormen spiegelen en herkennen … bij alles kon hij zeggen “Ik Ben Dat!” (Tat Tvam Asi)
Niets is hier natuurlijk niet niets, maar eerder het nog-niet-iets. Het is ook geen leegte in de normaal begrepen zin van het woord, maar wel het volledige (vol-ledig) potentieel tot Alles. Het oneindige waar alle mogelijkheden in aanwezig zijn – aanwezigheid zelf in zekere zin, maar nog niet in enige vorm. De volledige vrijheid om …
En zo kan een scheppingsverhaal, hier zomaar ontstaan, eveneens ingepast worden in het leven van ieder mens, tenminste binnen zijn bewustwordingsproces, want vóór dat bewustwordingsproces was er misschien wel iets, maar was dat iets zich niet echt van zichzelf bewust, dus was er eigenlijk niets. Vanuit de diepe drang van het niets om iets van zichzelf te ontdekken ontstond iets … met behulp van dat vaak onbewuste maar sterke verlangen om zich van zichzelf bewust te worden, de introspectieve drang … en zo creëren wij, al dan niet bewust, ons eigen leven(sverhaal en mythe)!
De taal van het onderbewuste is een taal die creatief is en het proces van ontdekking bewerkstelligt. Het is die taal die ervoor zorgt dat wanneer de dichter aan een gedicht begint te schrijven dat hij er geen idee van heeft hoe het gedicht zal eindigen. Het
schrijven wordt dan een alchemistisch proces. Taal gaat dan als het ware ontstaan vanuit de diepe noodzaak om iets naar het bewustzijn te brengen. Wat ontdekt moet worden wordt dan als het ware aan de hand van de woorden die bijna automatisch komen naar het bewustzijn gestuwd. Ik vergelijk het soms wel eens met de uitbarsting van een vulkaan.
In dit soort taal wordt ook als vanzelf veel meer beeldtaal gebruikt, metaforen. Metaforen als vergelijkende beeldspraak voor dat wat anders niet gezegd kan worden omdat de woorden er niet voor bestaan. Hier gaan we net zoals bij de mythe een referentiekader
gebruiken dat we wel kennen en daarmee datgene wat van binnenuit wil uitgedrukt worden proberen duidelijk te maken. Objectieve taal, met zeer letterlijke betekenissen, definities uit woordenboeken (zoals bij de mijmering bovenaan) kan hier niet gebruikt worden omdat die te beperkend is. Het is net de rijkdom van de subjectieve verbeelding die het hier mogelijk maakt om datgene te verwoorden dat geuit wil worden en wil leven (en tot leven gebracht wordt).
In dit soort schrijven zal de taal als vanzelf naar boven borrelen. Hier doet het verstand perfect waartoe het dient. Het staat ten dienste van de ziel en haar werking, in volle overgave aan wat nodig is. Onze kennis en rijkdom aan woordenschat zal dan ten dienste gesteld worden, de linken gelegd naar de juiste beeldvergelijkingen om tot een zo adequaat mogelijke beschrijving te komen van wat duidelijk wil gemaakt worden.
Hier zijn de gebruikte taal en beelden levend en subjectief in die zin dat ze enerzijds gebruikt worden in functie van de ervaring die we ermee hebben en die kan gebruikt worden als passend vergelijkingsmateriaal ten dienste van wat we willen zeggen en tevens levend omdat het zich, vanuit zichzelf, kan aanpassen en moduleren naar wat we nodig hebben om deze doelstelling (gezegd krijgen wat we willen gezegd krijgen) te bereiken … en daarbovenop levend omdat vanuit onze levende ervaring ook de woorden blijven groeien vanuit onze levenservaringen als waren de woorden zelf levende wezentjes die via ons groeien en evolueren, net zoals wij dat zelf doen.
Uit © Katy Pylyser, Het Licht van de Donkere Nacht.

Arche-typisch Katy

Ik kwam onlangs een oude bekende tegen, van in de tijd dat ik aan de Universiteit in Brussel studeerde. We hadden elkaar al een 30-tal jaar niet meer gezien en ook geen contact meer gehad. “Wat doe je nu ?”, vroeg ze. Ik ben nu archetypisch counselor. Het werd even stil en toen zei ze: “maar je hebt toch archeologie gestudeerd … is er een verband?” Ik voelde een warme glimlach op mijn gezicht ontstaan … 😊
Ja, er is zeker een verband !!
Het woordje “archè” betekent in het oud-Grieks “begin”. En daarmee is het verband meteen duidelijk. Ik ga op zoek naar het begin, de oorsprong, het meest eigene aan de mens, het meest originele (als in “origine”, oorsprong), het meest oorspronkelijke in ieder mens, naar dat wat ons bezielt, naar de ziel van de mens … misschien ben ik wel een archeologe van de ziel met de mens als opgravingsterrein … ja, er is zeker een verband 😊❤🙏

Sandro Botticelli, illustratie van Dante’s Divina Commedia, map van de hel (1480-1490)
William Blake, illustratie van Dante’s Divina Commedia, Negende cirkel van de hel (1824-1827)

… een van A tot Z’tje …

Ik neem jullie mee in het alfabet van wie ik ben, van wat mij boeit en inspireert en van wat ik belangrijk vind in zowel mijn leven als mijn werk als counselor. En we beginnen met …

De letter A:
ANKH: Allereerst het leven zelf !! Ankh is het oud-Egyptisch symbool voor leven. Vooral de innerlijke beleving van het leven in al haar aspecten, intensiteit en complexiteit boeit mij enorm. Het allereerste gouden sieraad wat ik ooit voor mezelf kocht was een gouden Ankh hangertje. Op de foto van mezelf zie je het hangertje aan mijn linker oorring hangen. Links want dat is de kant van het hart, dat dan weer symbool staat voor het voelen. De Ankh aan mijn halsketting heb ik in 1989 in Egypte gekocht.

ADEM: In mijn leven en in mijn werk staat de ziel centraal. In mijn werk probeer ik vooral om het stukje “psyche” in de woorden ‘psychologie’ en ‘psychotherapie’ opnieuw haar juiste en oorspronkelijke betekenis terug te geven. ‘Psyche’ staat voor ‘ziel’ in het Grieks. Letterlijk betekent het ‘Adem’. En zonder Adem is er geen leven. De levensAdem is vitaal. Wanneer we door onze emoties overweldigd worden en onszelf kwijt geraken volstaat het vaak om ons te focussen om onze Ademhaling. Dat is nog steeds één van de meest directe manieren om opnieuw onszelf terug te vinden en contact te maken met onze diepe innerlijke kern.
Bij al mijn workshops en opleidingen start ik met een stiltemoment waar de focus gelegd wordt op de Ademhaling en het diep contact maken met onszelf. Je Ademhaling volgen is om die reden ook vaak de basis van meditatie.

AANDACHT: in de woorden van Marinus Van Den Berg

Aandacht is eerbiedig
Ze dringt niet op
Ze kan wachten
Ze laat vertrouwen groeien

Aandacht is ontvankelijk
Ze stelt zich open
Ze leeft zich in
Ze kan ontvangen

Aandacht is tijd
Ze neemt de tijd
Ze jaagt niet op
Ze overhaast zich niet

Aandacht is attent
Ze zoekt het kleine
Ze vergeet niet
Ze doet wat ze zegt

Aandacht is trouw
Ze blijft komen
Ze houdt de lange duur vol
Ze komt ook in moeilijke tijden

Aandacht is aanwezigheid
Ze kent de waarde van er zijn
Ze weet stil te zijn
Ze is eenvoudig

Gelukkig de mens die aandacht
schenkt en die aandacht ontvangt

© Marinus van den Berg

Veelst te lang geleden

De avond valt in stilte
Wolken grijs en zalmroze
Hangen haast zonder beweging
Aan de schemerende hemel

Heel even de klokken
En nog een auto die zich naar huis haast
De vogeltjes zijn al gaan slapen
Voor hen is de nacht al begonnen

De nachtelijk koelte valt
En nodigt uit om knusheid op te zoeken
Dicht bij elkaar zoals de vogeltjes dat doen in de bomen
Of binnen zoals de mens dat doet … al dan niet alleen

De televisie ging net uit
Nog even buiten zitten
Met een kopje koffie
Kijken naar de mooie rustige hemel

De geluiden in de stilte
De schemering bij de aanvang van de nacht
Vertellen zoveel meer
Dan de beelden op tv

De buurvrouw laat haar hondje nog even uit
Dan kan de nacht voor hen beginnen
Ze heeft haast
Hondje moet zich hasten

De zalmroze wolkjes
Zijn nu lichtgrijs
De zon verdwijnt meer en meer
De nacht komt tevoorschijn

De schoonheid van de nacht
Is miskend
Onderschat
Ook door mij

Maar op die zeldzame avonden
Waar ik me toch even naar buiten laat lokken
Word ik toch telkens weer getroffen
Door de kracht ervan

De immense ruimte boven mij
Brengt me steevast
En telkens weer
Heel dicht bij mezelf

Het was alweer te lang geleden
Dat ik zomaar even met mijn kopje koffie
Bij het vallen van de nacht
Buiten kwam zitten …

De schemer maakt nu stilaan plaats
Voor duisternis
Buurvrouw en hondje
Zijn weer naar binnen

De stilte is immens
Ontzagwekkend
Rustbrengend
En vredig

Het was echt wel
Veelst te lang geleden …

© Katy Pylyser 12-07-2021

%d bloggers liken dit: