Vertel ons iets over pijn …

En een vrouw sprak, zeggende: Vertel ons iets over pijn.
En hij zeide:
Je pijn is het breken van de schaal die je inzicht omsluit.
Zoals de steen van de vrucht breken moet, opdat haar hart in de zon moge staan, zo moet jij pijn kennen.
En zo je in je hart de verwondering levendig kon houden om de wonderen in je dagelijks leven, zou je pijn je niet minder wonderlijk voorkomen dan je vreugde; en je zou de seizoenen van je hart aanvaarden, zoals je steeds de seizoenen hebt aanvaard die over je velden gaan.
En je zou met gelijkmoedigheid de winter van je verdriet gadeslaan.
Veel van je pijn heb je zelf gekozen.
Zij is de bittere drank, waarmee de heelmeester je zieke zelf geneest.
Heb dus vertrouwen in de heelmeester en drink zijn geneesmiddel in stilte en rust:
Want zijn hand, al is zij zwaar en hard, wordt geleid door de tere hand van de Ongeziene.
En de beker die hij brengt, ook al brandt zij je lippen, is gevormd uit de klei die de pottenbakker bevochtigd heeft met zijn eigen heilige tranen.

Kahlil Gibran: Uit het boek ”De Profeet”

Je eigen ervaring als hoogste goed.

In het proces van ten volle ontdekken en (mogen) zijn wie je bent is je eigen ervaring, je eigen beleving je hoogste en meest waardevolle goed.
Hoe vaak gebeurt het niet dat er aan de eigen ervaring getwijfeld wordt, soms zelfs zo fel dat we onze eigen psychische gezondheid in twijfel trekken. Ik heb mij regelmatig afgevraagd of ik niet gek werd of ben.
Roberto Assagioli (1888 – 1974), pioneer van de transpersoonlijke psychologie en psychotherapie, zegt op eenvoudige maar krachtige wijze het volgende hierover: “Maar de werkelijkheid van het bovenbewuste (of van welke ervaring dan ook) hoeft niet te worden aangetoond; zij is een ervaring en zij vormt, wanneer wij ons daarvan bewust worden, één van die ‘bewustzijnsfeiten’, zoals Bergson (Henri Bergson 1859 – 1941, Frans filosoof) ze zo mooi genoemd heeft, die zelf het vanzelfsprekende bewijs van hun bestaan vormen. Het is een directe ervaring, zoals men een kleur, een geluid, een gevoel kan ervaren. De gewaarwording van rood of groen, van vreugde of verdriet kan of hoeft niet te worden ‘aangetoond’; voor wie die gewaarwording uit ervaring kent, zijn ze een psychologische realiteit.” Het klinkt zo eenvoudig … en toch … vaak vindt twijfel de weg naar ons bewustzijn om daar onze zo echt beleefde realiteit “in twijfel te trekken”.
Georges Bataille (1897 – 1962) (Frans schrijver, filosoof, dichter en dissident surrealist) schrijft dat “de ervaring zelf de autoriteit is”! Hoe mooi is dat !!! Toch blijft het aartsmoeilijk. Hier is moed voor nodig (alle valse nederigheid ten spijt) en het nemen van de eigen verantwoordelijkheid voor wie men is. Toch kan twijfel ook een versterkende kracht zijn, ondanks haar ogenschijnlijke sterke tegenwerking. Twijfel heeft mij telkens opnieuw alle opties laten zien, om dan toch weer, gesterkt door de overweging van die opties, met meer kracht en overtuiging bij mijn eigen ervaring terug te komen. Maar het is zeker een proces van vallen en opstaan 🙂
Carl Rogers (1902 – 1987) (wordt samen met Abraham H. Maslow als grondlegger van de humanistische psychologie beschouwd) zegt het zo:

Wat een Liefde !!!

Er zijn mij in het leven
Prachtige geschenken gegeven
Waarvoor woorden tekort schieten
Waarvoor zelfs het leven lijkt tekort te schieten
Toch zijn ze geschenken
Van het leven
Al lijken ze van voorbij het leven te komen

Het geschenk is de opheffing
Van de grens
Tussen beide
Of misschien is die grens
Er helemaal niet
En zijn we dat
Grotendeels vergeten

In het gewone
Is het grote vervat
Het is
Een kwestie van zien
Het is een kwestie
Van diep
Voelen …

Wat een Liefde !!!!

❤️🙏

Katy Pylyser – 28-05-2020

“Een ander helpen zichzelf te helpen”

“Een ander helpen zichzelf te helpen”(Centrale visie van de Academie Integrale Wetenschappen – SPSO):
“Eendagsvlinders” is de titel van een boek van Irvin D. Yalom. Ik lig in bed de eerste twee verhalen in het boek te lezen. Het zijn verhalen uit zijn zeer rijke psychotherapeutische ervaring. Nadat ik de twee eerste verhalen gelezen heb lig ik in bed te denken. Eigenlijk weten we niet wat een cliënt helpt, en dat zegt Yalom regelmatig in al zijn boeken. Het zijn vaak de cliënten zelf die hem verbazen. Ik moet denken aan een gesprek met Fransje de Jongh, docent en trainer (naast de vele andere taken die ze vervult … ) bij de SPSO waarin ze zegt dat cliënten vaak aangeven door een bepaalde zin van de therapeut geholpen te zijn geweest waarvan de therapeut zich zelf niet kan herinneren dat hij die heeft gezegd, laat staan dat hij zou beseft hebben dat het belangrijk was.
Wat ik probeer duidelijk te maken is dat we het niet beter weten dan de cliënt, integendeel zelfs. We kunnen alleen in alle eerlijkheid, openheid en gelijkwaardigheid de therapeutische relatie aangaan en er zo bewust en organisch mogelijk mee omgaan; het gesprek zich laten ontplooien zoals het zichzelf ontplooit, vanuit de eigen (vaak onbewuste) dynamiek. Hoe het gesprek overkomt op de cliënt is vaak totaal verschillend van hoe de therapeut het gesprek zelf ervaren heeft. Ook die conclusie trok Yalom nadat hij met een cliënte gedurende lange tijd had samengewerkt en haar gevraagd had om telkens een verslagje te schrijven over hoe zij de sessie had beleefd en wat voor haar belangrijk was geweest. Yalom deed hetzelfde na iedere sessie. Toch waren beide verslagen telkens compleet verschillend.
Wat het allerbelangrijkste blijkt te zijn in een therapeutische relatie is de kwaliteit van de aanwezigheid in de ontmoeting, de echtheid van de ontmoeting, de oprechte interesse die men voor de cliënt heeft en het vertrouwen in het proces en in de cliënt. Wij hebben niet de antwoorden op hun vragen. We kunnen alleen meeluisteren en meekijken. De antwoorden bevinden zich in de cliënt en die zijn voor elkeen verschillend. We kunnen hen alleen proberen te helpen om zichzelf te helpen. Dit geeft tevens blijk van respect en diep vertrouwen in het kunnen en de innerlijke wijsheid van de cliënt, ook als ze zelf dat gevoel voor even of al een hele tijd kwijt zijn. We geven hen terug wat ze misschien voor een deel kwijt zijn geraakt: hun eigen leven en hun verantwoordelijkheid ervoor.
Jung zegt het op zijn manier, met nog een extraatje: „Most of the therapeutic effect in the analytical performance depends, you know, upon invisible things. I often say to my patients, “It does not matter what I say; it is important that I say something, that I am there, that I am on the spot with you. That is the thing that really counts.” I often do not know what I am going to say, but what I say helps. I simply react, and if I am doing that, that is real therapeutic art. If I should map out some plan as to how to cure the patient, that would be a big mistake because it would be arbitrary and calculated, something which has nothing to do with reality. When two people carry on an analysis together, they follow a plan which is preexistent in the unconscious and works by thoughts which have been thought out before, but in the unconscious. We have to follow the lead of the unconscious and not the lead of the conscious process. Usually when there is a conscious purpose we are defeated because that has nothing to do with the unconscious. We are really up against something which is not identical with our conscious.“
~ Carl Jung, Dream Symbols of the Individuation Process, p. 93

Het stille zwijgen

En dan het stille zwijgen
Het alleen zijn
En toch ook weer niet

Het bedachtzame
Mijmeren
Wegzakken

Een zeker gemis
Melancholie
Blauw en git

Opaak
Ondoordringbaar
Doch niet gesloten

Eerder grenzeloos
Eindeloos …
Zelfs ruimteloos

Een stilte zo dicht
Dat het lijkt
Of er geen klank mogelijk is

Alleen een stilzwijgen
Een nergens
Niets …

Het is bevreemdend
Hier
En toch ook weer niet

Het stille zwijgen
Melancholie …
Blauw … git …

Katy Pylyser 18-01-2020

Solace

Silence often offers
The best solace
Deep
Intense
Respectful
Silence
Allowing all feeling
To just be there …

Katy Pylyser 07-02-2020

Alleen voelen en wachten … en wachten en voelen

Diep geraakt is het hart
Met diepe vragen
Open en rauw
Zijn de wonden
Ze ademen angst en pijn

Blind en verdoken
Probeert het zich te beschermen
Maar tegen niet begrijpen
Is er geen bescherming

Alleen voelen en wachten
En wachten en voelen
En nog meer voelen
Meer is er niet

Vluchten kan niet
Wijken ook niet
De pijn onder ogen zien
Onvermijdelijk

Vertrouwen
Tegen beter weten in
Op de wijsheid van de pijn
Ooit wordt het zinvol … !?

Vragen zonder antwoorden
Rijten mijn wezen open
Tot nederigheid
Tot nederigheid

Katy Pylyser 10-02-2020

Where New Worlds Arise

I love it
When silence takes over
Making space
For new languages
And new words.
It is where new worlds
Arise
And come into being.

Katy Pylyser 13-02-2020

Dark Woods

Dark woods
Grow strong vegetations …
Delicate but strong !!!
Protected and fed by their own darkness
They shine a light of their own

Katy Pylyser 20-03-2018

Mystics and Poets

Mystics and poets
Live the image
The symbol that awakens in them
Letting the image grow even more
By becoming the image
And at the same time
They themselves
Are growing inside the image.

Katy Pylyser – 11-03-2020